اینکلاین شولدر ریز با هالتر
حرکتی تکمفصلی و قدرتی برای تقویت عضله سراتوس قدامی که بهصورت خوابیده به شکم روی میز شیبدار و با بالا بردن هالتر در قوس جلو همراه با پروتراکشن کتف اجرا میشود.
در نبود ویدیو، از GIF برای بارگذاری سبکتر استفاده میشود؛ نسخه ویدیویی همیشه در اولویت است.
نحوه صحیح اجرای حرکت
-
۱
گام ۱
میز شیبدار را روی ۳۰ تا ۴۵ درجه تنظیم کنید و هالتر را با وزنهای سبک بارگذاری کنید.
-
۲
گام ۲
به شکم روی میز دراز بکشید بهطوری که سینه کاملاً روی میز باشد و سر از لبه بالایی میز بیرون بماند.
-
۳
گام ۳
هالتر را با گرفت دمباز کمی بازتر از عرض شانه بگیرید و اجازه دهید بازوهای صاف عمود بر زمین آویزان شوند.
-
۴
گام ۴
پیش از شروع حرکت، با پروتراکشن خفیف کتفها عضله سراتوس قدامی را پیشفعال کنید.
-
۵
گام ۵
با آرنجهای صاف و ثابت، هالتر را در قوسی کنترلشده به جلو و بالا حرکت دهید تا بازوها همراستای تنه یا کمی بالاتر قرار گیرند.
-
۶
گام ۶
در نقطه اوج، کتفها را به دور از ستون فقرات باز کنید و یک لحظه مکث کنید.
-
۷
گام ۷
هالتر را با کنترل کامل فاز اکسنتوریک بهآرامی به نقطه شروع برگردانید.
-
۸
گام ۸
تکرارهای موردنظر را بدون استراحت کامل در پایین دامنه ادامه دهید.
تنفس و تمپو
تنفس
BREATHINGبازدم هنگام بالا بردن هالتر (فاز کوشش) و دم هنگام بازگشت کنترلشده به نقطه شروع.
تمپو و مدت اجرا
TEMPO / DURATIONتمپوی ۲-۱-۳: دو ثانیه بالا بردن، یک ثانیه مکث با پروتراکشن کامل، سه ثانیه پایین آوردن کنترلشده.
نکات مربی
- حرکت را با فکر کردن به «هل دادن کتفها به جلو» کامل کنید، نه صرفاً بالا بردن دستها.
- آرنجها را در تمام دامنه صاف نگه دارید تا فشار روی سراتوس بماند.
- وزنه را سبک انتخاب کنید؛ کیفیت پروتراکشن مهمتر از میزان بار است.
- گردن را در راستای طبیعی ستون فقرات نگه دارید و به کف زمین نگاه کنید.
- سینه و لگن را روی میز ثابت نگه دارید و از کمک گرفتن از کمر بپرهیزید.
- مچها را خنثی و صاف نگه دارید تا از فشار اضافی به مچ جلوگیری شود.
اشتباهات رایج
-
استفاده از وزنه سنگین و پرتاب هالتر با حرکت شلاقی بدن
-
خم کردن آرنجها و تبدیل حرکت به پرس جلو
-
بالا کشیدن سر و قوس بیش از حد گردن
-
حذف پروتراکشن کتف در نقطه اوج و غلبه ذوزنقه فوقانی
-
رها کردن سریع وزنه در فاز پایین بهجای کنترل اکسنتوریک
-
بلند کردن سینه از میز و استفاده از انبساط تنه
عضلات درگیر
سراتوس قدامی PRIMARY
ندارد
در این حرکت عضله کمکی معتنایی درگیر نیست؛ تمرکز اصلی روی عضلات هدف است.
روی هر عضله بزن یا اشاره کن تا نامش را ببینی.
مزایای حرکت
نکات ایمنی
- با هالتر خالی یا وزنه بسیار سبک تکنیک را تثبیت کنید و سپس بار اضافه کنید.
- برای کنترل بهتر میتوانید از هالتر ثابت یا هالتر خمیده (EZ) استفاده کنید.
- هالتر را هرگز رها نکنید؛ آن را با دو دست تا پایان ست کنترل کنید.
- در صورت بروز درد تیز در شانه، گردن یا کمر، ست را بلافاصله متوقف کنید.
- اطمینان حاصل کنید میز پایدار است و هالتر در مسیر حرکت با بدن یا زمین برخورد ندارد.
- آسیب حاد یا ناپایداری مفصل شانه مانند دررفتگی یا پارگی روتاتور کاف بدون مجوز پزشک یا فیزیوتراپ
- ایمپینجمنت شانه یا سندرم تنگی زیرآکرومیال در فاز حاد
- درد حاد گردن یا کمردرد حاد به دلیل وضعیت خوابیده به شکم
- جراحی اخیر شانه، قفسه سینه یا ستون فقرات بدون تأیید متخصص
سوالات متداول
تفاوت این حرکت با فرانت ریز معمولی چیست؟
در فرانت ریز تمرکز اصلی بر دلتوئید قدامی است، اما در اینکلاین شولدر ریز تأکید بر پروتراکشن کتف در انتهای دامنه و فعالسازی عضله سراتوس قدامی است؛ آرنجها صاف میمانند و حرکت با باز کردن کتفها کامل میشود.
چه وزنهای برای این حرکت مناسب است؟
به دلیل اهرم بلند بازوها و نقش ثباتدهنده سراتوس، وزنههای سبک کافی هستند؛ هالتر خالی یا بار بسیار کم نقطه شروع مناسبی است و کیفیت پروتراکشن مهمتر از سنگینی وزنه است.
شیب میز چقدر باشد؟
شیب ۳۰ تا ۴۵ درجه استاندارد است؛ شیب کمتر اجرا را آسانتر میکند و برای افرادی که هنوز کنترل کتف را بهخوبی ندارند توصیه میشود.
در باشگاهها و شهرهای مختلف ممکن است این حرکت را با نامهای بالا بشناسید؛ همه به همین حرکت اشاره میکنند.
حرکات بیشتری پیدا کنید
آخرین بازبینی محتوا: 29 آگوست 2026